Secretly Married

Chapter 7

Yerin's POV

"What?" Si Taehyun ulit. Malamang naghihintay ng explanation.

"Sinadya ko ang pagkakabuhos ng kape sa damit ni Soobin at yung pagkakabuhos ng tubig sa isang make-up set. Sinandya kong magkamali." I explained.

"Why?" Tanong niya pa ulit. He maybe already knew the reason but I think he probably wanted to hear it from me to confirm his thought.

"Yun ang naisip kong paraan para matransfer ako ng ibang company" explained ko ulit.

Pansin kong natahimik siya sandali.

He smirked. "Don't put yourself in trouble. I don't like it" he said.

Napatingin naman ako sakanya pero di siya nakatingin sakin.

"Stop worrying about me... So that I can stop worrying about you" sabi niya na seryosong tumingin sakin.

I feel like he's angry.

I don't know why.

>>>>>>>>>>

Taehyun's POV

Dalawang linggo na ang lumipas simula nung nilagay ni Yerin ang sarili niya sa kapahamakan para lang malipat siya ng company. Pero hanggang ngayon, kasalukuyan parin siyang make-up artist ng Bighit Company. Thankfully, hindi na ulit nangyare ang ganun niyang pagkakamali ulit.

Inaamin kong nagalit ako sakanya nun nang inamin niyang sinadya niyang magkamali. Nagalit ako at nag-aalala at the same time. Dahil alam kong ginawa niya yun para maproktekhan ang secret namin. Alam kong nag-aalala siya pero nag-aalala din naman ako sakanya.

Day off namin ngayon kaya nandito lang kami sa bahay, nagpapahinga.

Nakadapa lang ako sa kama habang nanonood ng paborito kong movie at habang kumakain din ng paborito kong caramel flavoured popcorn. Habang si Yerin naman, as usual, nandun sa sofa at malamang nagrereview or gumagawa ng research paper nila.

Tahimik sa loob ng kwarto maliban sa sound ng movie na pinapanood ko. Pero katamtaman lang naman ang lakas ng volume at maririnig ko parin si Yerin kapag magsasalita siya.

Nagkakapag-focus parin si Yerin sa ginagawa niya kahit medyo maingay ang surrounding niya. Sinanay niya daw ang sarili niya sa ganun para hindi siya basta-basta na-i-istorbo ng kung anumang ingay na maririnig niya.

Bigla namang tumunog ang call ringtone ni Yerin. Obviously, may tumatawag sakanya.

"Hello?" -Yerin

"Mamaya? Wala naman, bakit?" -Yerin

Syempre, Hindi ko alam kung sino kausap niya. Tsk, pakialam ko.

"Halla ooh nga pala, Birthday mo ngayon" -Yerin, halatang medyo nagulat.

Na-intriga naman akong makinig sakanya.

"Yeah, sure" - Yerin

"Wag na" -Yerin, parang nag-aatubiling tumanggi. "Magpapahatid nalang ako sa driver namin, just text me the place"

"Okay, bye" -Yerin, nakangiti niya pang binaba ang tawag.

Tsk.

"God, birthday pala ngayon ni Ahren, bat ko ba nakalimutan. Kainis naman" sabi niya pa sa sarili na parang baliw.

"Mmm... Ano kaya i-gi-gift ko sakanya?" Para siyang tangang nagsasalita ng mag-isa. Tumayo siya at lumabas ng kwarto.

Binalik ko ang atensyon ko sa pinapanood ko.

Teka? Si Mr. Ahren ang may birthday?

Tanong ko sa isip.

Hindi na ako makapag- concentrate sa pinapanood ko kaya nag-decide nalang ako na lumabas nalang ng kwarto. Papunta ako sa kusina nang makita kong nakaupo si Yerin sa sala. Uminom muna ako ng tubig sa kusina at pumunta sa sala.

"Ano bayan, kanina pako nag-iisip kung anong ere-regalo ko pero wala parin akong maisip." Sabi ni Yerin habang nakatingin sa cellphone niya.

Umupo ako sa katapat na sofang inuupuan niya.

"Manang Cho" tawag niya kaya Manang Cho na kasalukuyang naglilinis ng sliding window. "Kung magbibigay po kayo ng birthday gift, anong ere-regalo nyo?" Tanong niya dito.

"Mmm... Depende kung anong gusto ng pagbibigyan ng regalo Ma'am Yerin. Pero pag hindi ko alam, kadalasan damit o di kaya'y sapatos ang binibigay ko." Sagot naman nito.

"Masyado na kaseng common ang damit at sapatos Manang Cho. Tsaka afford niyang bumili nun" -Yerin

"Taehyun" tawag niya sakin sabay tingin. "Ano sa tingin mo magandang iregalo?" Tanong niya.

"Bakit ako tinatanong mo. Tsk" -Ako

"Lalaki ka, lalaki si Ahren. Siguro naman may similarities kayo pagdating sa mga gusto niyong bagay, diba?" -Yerin

"Hindi porket pareho kaming lalaki, pareho narin kami ng gusto" -tanggi ko.

"Ano ba sa tingin mo ang gusto ng taong pagbibigyan mo ng regalo, Ma'am Yerin?" -Manang Cho

Halatang napaisip siya pagkatapos sabihin yun ni Manang Cho.

"Ah alam ko na" sabi niya saka nakangiting tumingin ulit sa cellphone niya.

..........

Saglit akong natulala.

Saglit akong nahipnotismo sa ngiting yun.

Iniwas ko ang tingin ko bago paman niya mapansing nakatingin ako sakanya.

"Ang cute naman nito haha, ito nalang" nakangiti parin niyang sabi habang nakatingin parin sa cellphone niya.

"Manang Cho, pakikuha nalang po kung may delivery'ng dumating" sabi niya kay Manang Cho. "In-order ko lang online yung ere-regalo ko"

"Okay po Ma'am Yerin " -Manang Cho

"Salamat..." Nakangiti niyang sabi kay Manang Cho tsaka unalis.

>>>>>>>>>>

Nasa sala parin ako nang dumating ang in-order ni Yerin. Nakabalot na iyon ng pang-regalo.

Dinala ni Manang Cho sa kwarto namin ang dineliver na in-order ni Yerin.

Tsk. naiinis na naman ako.

Naisipan ko nalang na matulog dahil mas lalo lang akong maiinis kapag nakita ko si Yerin na parang excited na ewan.

>>>>>>>>>>

*Tok tok tok tok tok tok*

Nagising ako sa kakaibanag tunog na yun na umaalingawngaw sa loob ng sala.

Bumangon ako mula sa pagkakahiga sa sofa at nakita si Yerin na naglalakad papalapit sakin.

Ilang segundong napako ang paningin ko sakanya.

I have to admit, na angganda niya ngayon.

Huminto siya,halos sa harap ko.

"What do you think? Okay lang ba yung suot ko?" Tanong niya sakin saka parang nag-model sa harap ko. Napansin ko naman ang suot niyang heels. Na-realize kong tunog pala nun ang kakaibang tunog na gumising sakin.

Iniwas ko ang tingin ko sakanya."Bakit ako ang tinatanong mo"

"Hindi mo ba pwedeng sabihin kung maganda ba ako sa suot ko o hindi?" Parang naiiritang sabi niya.

Tiningnan ko siya. "You look okay" walang gana kong sabi.

Akala niya siguro makakarinig siya ng compliment galing sakin.

Syempre, hindi ko pwedeng ipahalata na nagagandahan ako sakanya. Baka kung anong isipin niya.

"Tss, whatever. Alis na ako" saka siya umalis dala -dala ang bag at regalo niya.

Pagkaalis ni Yerin, umakyat na ulit ako papuntang kwarto. Nanood ulit ako ng movie.

Habang nanonood ng movie, pumasok sa isip ko ang pag-alis ni Yerin.

Papunta siya sa birthday ni Mr. Ahren.

Actually, gabi na. Mag se-seven na at wala man lang siyang sinabi kung anong oras siya uuwi.

>>>>>>>>>>

Nandito ako sa isang restaurant malapit sa beach.

Hindi na kase ako makapag-concentrate kanina sa panonood ng movie kakaisip kay Yerin. Kaya nag-decide akong sundan nalang si siya.

Nagpahatid daw si Yerin kay Manong Joe (driver ni Yerin) sabi ni Manang Cho. At hihintayin daw nito si Yerin para may maghatid kay Yerin pauwi. Syempre, hindi pwede magpahatid sa iba si Yerin. Pag nagkataon, may makaalam pa sa secret namin.

Tinawagan ko si Manong Joe at tinanong dito kung saan pumunta si Yerin. Sinabi niya naman kung saan. Gamit ang kotse ko, narating ko ang lugar kung saan ginaganap ang birthday ni Mr. Ahren

A/n: Hello ~ with or without reader. I'm still going to continue this story untill the end. Thank youuuu~