Kabanata 29
Except
Hinawakan niya ang baba ko at inangat iyon. Napatingin ako sa kanyang mukha. Kinagat ko ang aking labi.
"You are tired? Uwi na tayo." That... I did not expect. Nilagay niya sa kanyang kanang balikat ang aking shoulder bag at ipinalibot niya ang kanyang kaliwang kamay sa aking beywang. Para akong tutang napapasunod sa kanya. Tahimik lang ako sa kanyang tabi. Nang makapunta kami sa parking lot ay pinapasok niya ako agad. Nilagay niya sa likod ang aking bag at saka siya pumasok sa drivers seat. Tahimik pa din kaming dalawa. I need to make a move. I need to.
When he was about to start the engine ay agad ko siyang niyakap nang mahigpit. Hindi ko na napigilan ang aking mga luha. I guess I am just guilty and so tired I cannot take it anymore.
Ilang sandali lang nang yakapi
