"I'm so sorry about everything, guys." I whispered as I lowered my gaze and can't look at the twins without feeling any guiltier like I am right now. Pagkatapos ng usapan namin ni Cypher sa beach, ilang oras pa, yeah a silent torturing hours, ay tinawag na niya si Cyrene na basang basa at tuwang tuwa sa araw niya na medyo nagpainggit sa akin dahil hindi nakakatuwa ang araw ko ngayon. Nang makabalik na kami sa mansyon ay nagpaalam ako kung pwede bisitahin ang kambal. Thank goodness he's okay with it and let me. "Aw, it's okay, Mistress." Keagan winced as he tried to adjust himself to the headboard of his bed. "What happens happened." He shrugged and silently cursed at his wounds. "Yeah, it's fine. Don't feel bad about it." Sabi ni Kael at ngumiti pa sa akin na agad din

