Yedi Yıl Önce
-Ali Poyraz-
Uykuya dalalı neredeyse bir saat olmuştu, güneş doğmuş odanın içine hain huzmelerini bırakıyor başı koluma yaslanmış Alarçin’i benden ayırmaya hazırlanıyordu. Nitekim buna fırsat kalmadan içerideki cep telefonu gürültülü bir şekilde çalmaya başladı ve adeta sıçrayarak kolumdan ayrıldı. Ayrılışıyla uyandığımı sanmasın ve koluma yaslandığı için utanmasın diye gözlerimi açmadan uyumaya devam etmiş gibi yapsam da algım ona odaklanmıştı. Uyanmıştı, o uyandıysa benim de uyanmam gerekiyordu ama önce telefona bakması daha mantıklı olacaktı.
“Oy, oy!” Üşümesin diye üzerine bıraktığım ve gece boyunca yere attığı yorganın altından çıkıp gerinerek ayağa kalktı. “Kim arar ki bu saatte beni? Hangi aklı zekâsız? Kim o, kim?”
Söylene söylene telefonuna doğru uzaklaşırken bi
