Yedi Yıl Önce
-Alarçin-
Yaralı tepeden tırnağa herkes yaralı,
Alışılmıyor acıya, yok kaidesi kuralı.
Sekiz yaşındayken armut ağacına çıkıp, arı folunu bozduğum için eşekarıları tarafından saldırıya uğramış ve kendimi korkuyla aşağı atmıştım. Düşüşüm yarayla sonuçlanmamış, arı tarafından sokulmamıştım ancak düştüğümü duyan babam tokadını esirgememiş düşerek almadığım darbeyi eliyle bahşederek yere düşmemi, çenemin altını mermere geçirmemi sağlamıştı. Çenemden yere akan kanları görüp korkuyla çığlık attığımı ve dedemin koşarak yanımıza geldiğini, beni kucaklayarak tek başına hastaneye getirdiğini hatırlıyorum. Öyle çok ağlamış, çığlık atmıştım ki beni zapt etmek için uyutmak zorunda kalmışlardı. Uyandığımda çenemde kocaman bir sargı bezi vardı -o yıllarda pansumanı kocaman pamuk parçalar
