♬
Ertesi sabah her zamanki mekanlarında, otobüste buluştu iki aşık kalp. Yeniden başladıkları yerdeydiler. Bir şeylerin filizlendiği, bir şeylerin değiştiği, hayatlarına mucizevi bir dokunuşun olduğu yerdeydiler. Otobüs, Kavin ve Barış, bir adet kulaklık, bir de müzik çalar... Gerisi sonsuz huzur.
Kavin kendini kemiriyordu içten içe. Şu an o hastaneye yanındaki adamla gitmeliydi ama bundan haberi yoktu henüz. Önünde 40 dakika vardı bu dakikaların herhangi bir yerinde söylemeliydi. Söylemek zorundaydı. Tek sıkıntısı bunu ona nasıl söyleyeceğini bilememesiydi.
"Şey," diye söze başlayacak oldu ki yan taraflarından gelen ses onu bastırdı. "Özgür!" diye bağırıyordu yanlarında, ayakta dikilen sarışın kız. "Sınava geç kalacağız ve o Kübra sinsisi bu kez gözümün yaşına bakmadan basacak sıfırı!
