Bölüm | 35
Gözlerini kitap sayfaları arasında ahenkle dolandırıyordu. Bedenine ağırlıkla uyku basarken, satırlar gözleri arasında yavaş yavaş kayıyordu. Hikâyenin en can alıcı sayfalarında gözleri kapanmıştı. Zihni huzur bularak uykuya kollarını açmıştı. Yoğun bir hafta geçirmişti. Sınavlarını yeni tamamlamış, onun yorgunluğu yeni çıkıyordu.
Kitabı zorlukla kapattı, başını geriye doğru yaslayarak, nehir sesiyle buradan başka diyarlara uzaklaştı.
Belki de yarım saat öyle uyumuştu. Ceren ablasının uyuduğunu görerek üzerine battaniye sermiş ve üşümesini önlemişti. Seslenecek mesafede olsa da, pek görülecek mesafede sayılmazdı.
Doğayla iç içe uyumanın verdiği huzur, zihnine ve soluğuna dolan
