Emirhan'ın Anlatımından
Onun yüzünü bir kez görememiş, elini tutup öpememiştim. Belki de çok güzel bir kokusu vardı. Benim yüzümden ölmüştü. Herşeyi unutsamda ben bunu nasıl unutacaktım. Yıllar geçti ama içimdeki evlat acısı geçmedi. Şu toprağın altına beni koysalar bu kadar acımazdı canım.
Elimi toprağına atıp onu tekrar diriltmenin bir yolunu bilmediğim için çaresizlikle avucuma aldığım toprağını sıktım. Acım boğazıma takıldı, yutkunamadım. Kalbimi patlatacak olan öfke, çaresizlik, pişmanlık... Geçmişten gelen ne varsa hepsi bir bir hücum etti kalbime ve beynime.
Şuan onu kucağıma almış olabilirdim. Yaşasa 4 buçuk yaşında olacaktı. Benim prensim ve veliahtım olacaktı. Sude'den olacak olması ayrı bir değerli iken onun ne kadar güzel bir çocuk olacağını hep hayal etmiştim. Annesi g
