Aynı günün akşamında evimizin terasında mükellef bir balık sofrası kurulmuştu. Psikolog sonrası evde bir organizasyon olacağından habersiz dinlenmek ve zihnimi dinlendirmek istemiştim ancak bizim evde ilk kez misafir vardı. Musa, üçüzleri; Tansu, Cansu, Asu ve karısı. Kapıyı bana Musa’nın karısı açtı. Beni çok merak ediyormuş karısı Sebahat. Karnıyarığını yemeğe gidememiştik ama o bize hem başsağlığı ziyareti için hem de benimle tanışmak için bu ziyareti yapmışlardı. Cenaze bizim evde değidi. Bizim evin cenaze evi ile uzaktan yakından ilgisi yoktu ama Betül’ün kendince aşağıda bulduğu bu insanlarla aynı ortamı paylaşacak hali yoktu. O burnu düşse yere almayanlardan… Altay ve önemsediklerini azımsayan kabul görmemiş bir kadındı.
“Evi biraz kokuttuk ama…” dedi Sebahat.
