Bora’yla aramızda geçen konuşmadan sonra bir şeylerin değişmesine karar vermiştik. Gerisini zaman gösterecekti.
Asya’yla restauranta girdiğimizde Oğuz ve Tuğra dün olanlardan dolayı beni süzüyordu. Yanımda Bora’yı göremedikleri için belli ki. Bu sırada gözüm Ozan ve Emir’e kaydı. Bir şeyleri başardıklarını düşünüyorlardı. Bunu suratlarında ki sırıtıştan anladım.
Çok geçmeden Bora yanıma gelip belime sarıldığında çocukların yüzü gülmüş, diğerleriyse sırıtmışlardı bir tarafa kaçmıştı. Masaya geçtiğimizde Tuğra kahvaltıyı hepimiz için almıştı belli ki tabaklarımız dolu masada bizi bekliyordu.
Deniz bugün olanlar hoşuna gitmiş gibi diğerlerine anlatırken, bir yandan homurdandı;
“Ben şu salaklar uzak dursun derken bacımın başını yaktım!”
Masadaki herkes gülmüştü. Bora’ysa homurdanarak ka
