Zaman öyle hızlı akıp geçiyor ki Alp ile beraberken! Dersler, vizeler, finaller derken ara tatil geliveriyor ama ben ondan hiç ayrılmak istemiyorum. Her geçen gün beni kendine bağlayan bu erkeklik anıtını nasıl bırakıp da eve gideceğim ben? Annemin ve babamın bozuk atmayacağını bilsem İstanbul'a gitmeye hiç niyetim yok. Alp de sanki bana benzer bir hali için için yaşıyor gibi ama özellikle bana yansıtmıyor, en azından ben öyle hissediyorum. Bu ilk uzun ayrılığımız olacak. Hem de o kadar güzel geçen günlerin ardından! İçinde yaşadığım masal ülkesinden çıkmak istemiyorum. Hem zaten bir iki hatamın ardından öyle de tatlı anlaşmaya başladık ki onunla! Sanki dünyaya onunla gelmiş gibiyim, hep onu tanıyor gibiyim. Ve ondan ayrılırsam nefes alamayacağım sanıyorum. Altı üstü iki haftalığına eve gi
