Aşırı gergin bir şekilde abime bakıyorum, çünkü tepkisini az çok biliyorum.
"Şimdi söyleyin bakalım kim, kimin nişanlısıymış anlamadım?" dediğin de içimden bir oh çektim.
"Abim sen hangi ara geldin? niye haber vermedin geleceğini? İyi ki geldin seni çok özlemişim. Canım abim ya seni seviyorum" diyerek sarıldım. Azıcık yağ yakmanın kime ne zararı olur ki?
"Haber vermeye gerek duymadım güzelim. Bende seni seviyorum ama boşuna uğraşma Ayşem. nişanlı kısmını unutup atlamıcam. Bak baştan söyle daha fazla sinir kat sayılırım çoğalmadan." deyince kaçışım olmadığını anladım. Üzgünüm Çınar..
"Abi benim suçum adamlar Ayşem'le tehtit edince, ben de atlayıp nişanlım dedim"
Ah Çınar kahramanlığa gerek yoktu, kahramanların sonu hep hüsran.
Abim boynunu sağa, sola çevirip her an Çınar' dalacakmı
