Çıplak ayaklarına batan dikenler çizen küçük odun parçaları kanatan taşlar... Evin peşindekilerden kurtulmak için bütün gücüyle koşmaya devam etti. Yüreğindeki korku görülmemiş bir şeydi. O adamlar kötülüğün vücut bulmuş haliyle kanını akıtmak için ellerinde bıçaklarla peşine düşmüşlerdi. Evin beyaz elbisesiyle durmaksızın koşarken onun sesini duygu. B
“Bana gel!”
Adar’ın gür sesi ormanda yankılandığında Evin umutla o tarafa koşturdu. Adar varsa bütün kötüler yok olur demekti. O korur kollardı. Ona ulaştığında korkmak nedir asla bilmezdi. Onu bütün kötülüklerden kötülerden canı pahasına korurdu.
“Bana gel!”
Kan içinde kalan ayaklarına inat Adar’ın sesine koştu. Peşindeki adamlar da sanki o tarafa doğru koştuğunu anlamış daha da yaklaşmışlardı. Bağırışlarını duyuyor
