Ağır gelse de taşımaya istekli ve hevesliydi Evin. Adar gibi bir adamı taşırdı. Zordu, zor geçecekti ama yine de onunla olmayı başka bir şeye değişmezdi. Günahlarını da sevaplarına ortak olup omuz verecekti. Onu içten içe tüketen her şeyi bulacaktı.
Evin Adar’ı odasına çekip kapıyı kapatır kapatmaz hemen kapının arkasında kollarını kaldırdı ve boynuna dolayarak başını kalbinin üstüne koydu. Biraz çekinmişti yaralarından dolayı ama Adar da kollarını beline dolayıp kendisine çekince kendini serbest bıraktı ve yüzünü göğsüne gömerek kokusunu içine çekti. Erkeksi ve naneli şampuanın kokusu ciğerlerini doldurdum.
“Geçecek.” dedi Adar elini saçlarına atıp okşamaya başladığı sırada. Evin tebessüm edip yanağını sürdü göğsüne. Geçeceğine dair ümidi vardı artık. Ama içindeki merak d
