Duyumsamaya başladığım sesler ile uykumdan anından sıyrılırken ayağa kalktım ve sesleri özümsedim. Sesler Serdar'a ve Melike'ye aitti.
"Uyuyor diyorum Serdar!" diyen Melike'ye istemsizce gözlerim devrildi ve çatallı sesimle birlikte bağırdım.
"Gel kardeşim uyandım!"
Serdar'ın sesimi duyması ile içeri girmesi bir oldu.
"Abim!" derken hızla yatağa atlamış kollarını boynuma dolamıştı. PÖH olması onun haylaz bir velet olduğu gerçeğini değiştirmiyordu. Deliydi... Benim izimden kendi adımları ile gitmek istiyordu. Çünkü ikimizin de tek bir düşüncesi vardı.
Anne ve babamızın katillerini bulmak!
Bu olayı detaylı düşünmek istemeyerek Serdar'a döndüm.
"Demek PÖH oldun?" sorduğum soruyla birlikte gururla kafasını salladı ve heyecanla nasıl olduğunu anlatmaya başladı. Bu sırada bende onu
