Açıklama yapmamı bekleyen bir halk neredeyse bana yalvarmış bir Samara ve kardeşimle ellerimize bulaşmış kan… Bu kanlar masum insanların kanı değildi ama. Tahtımda öylece önümde eğilen bana itaat eden o insanlara bakıyordum.
“Bugün elzem bir durumdan bahsetmek zorundayım. Tüm halka bu duyurudan sonra zaten meydanlarda tekrardan haber geçilecek… Söylemesi bizim için güç, üzücü bir durum. Fakat…”
Derin bir nefes aldım etrafıma baktım. Aslında benim olmayan ama sahip çıkmak zorunda olduğum saraya. Ailemle mutlu olduğum sarayın elimden alınışı, köle oluşum, kayıplarım ve yaşadıklarım. Kimsenin bana merhamet etmemesi hatta her seferinde daha çok koyması.
“Kraliçe Rosalinda öldü… Çok üzücü bu durumu sizlere bildirmek zorundayım. Artık Roma’nın tek kraliçesi var oda Cecilia Lannister…”
Sesler
