Başımdaki büyük zonklama ve mideme giren ağrı mahvediyordu beni. Norman eğildi.
"Cecilia neler oluyor? Ceciliaaaa."
Elimle kafamı tuttum felaket bir ağrıydı bu dayanılmaz derecede kötüydü. Norman beni kucaklayıp hekimin yanına götürdü ama neden olduğunu bir türlü anlam verememişti oda içimde ne var ise kustum. Bebeğim ona bir şey olmasından öyle korkuyordum ki. Hekim sadece bebek iyi korkacak bir şey yok diyordu. Saatlerce süren bir ağrı sonrası yatıştırıcı sayesinde biraz olsun dinginleştim ve uykuya daldım.
Gözlerimi açtığımda kendi yatağımdaydım başucumda Norman. Su uzattı bana.
"İyi misin ağrın var mı?"
"İyiyim ben ne oldu anlamadım?"
"Hekimde bir şey bulamadı."
Karnıma dokundum.
"İyi mi bebeğim iyi mi?"
Yanıma geldi yanağıma öpücük kondurdu.
"Merak etme çok iyi."
Ayaklandım
