24. Bölüm
Dilay yaklaşık bir saattir odasında dönüp dururken hala Selim’in sözlerini düşünüyor, düşündükçe çıldırıyordu. Oğlunun onun için umut olmasına karşı çıkan adama içinde öfke biriktirirken daha fazla dayanamayarak odasından çıkıp hızla alt kata Selim’in odasına gitmişti. Kapıyı çalmadan sert bir şekilde açtığında yatakta uzanan adam yerinden sıçramıştı. “Dilay?” Selim uyku sersemi genç kadına bakarken Dilay’ın griye dönen alev almış gözleriyle yutkunmuştu. “Sen… Sen bu kadar bencil miydin Selim? Çocuklarını babasız bırakacak kadar kötü kalpli misin?” “Konumuzun bununla alakası yok Dilay,” “Neyle alakası var? Sence ben çocuklarıma zararı olacak bir konuya olur verir miyim?” Dilay yataktan kalkan adama yaklaşarak burnunun dibine kadar gitmişti. “Anlamıyorsun!” “Neyi anladığımı sana s
- Yazar
