38. BÖLÜM .
DEMİR’DEN
Serdar piçini öldürecektim…O an beynimde tek bir düşünce vardı: Onu kaybedemem. Paslanmaz'ın adını aldığım günden beri çok şey yaşadım, çok şey gördüm; ama Ela’nın nefesinin kesildiği an gözümün önünden gitmiyor. Bir insanın korkuyla göz bebeği büyür ya… Onun gözlerinde o büyümeyi bir daha görürsem, kendi aklımı kaybederim. İlk defa, biri için bu kadar korktuğumu kendime bile itiraf edemiyordum. Ben insanları toprağa gömerdim, kimse beni toprağa gömme fikriyle tehdit edemezdi. Ama Ela… O küçük kadın, o incecik eller… Bana ilk defa yenilgi hissi yaşatıyordu. Korku. Onun için korkuyordum. Ve bu, beni daha da öfkelendiriyordu.
Benim olana, ruhumun bir parçasına dokunmuştu. Onu gözlerimin önünde, o lanet ormanda kaybettiğim an, aklımı yitirecektim. Saniyeler içinde, b
