& Defne &
Boran, arabayı Boğaz’ın hemen kenarındaki o lüks restoranın önüne çektiğinde, dışarıda bekleyen siyah takım elbiseli adamları gördüm. En az dört tane vardı; biri kapıyı açtı, diğerleri etrafa göz gezdiriyordu.
Arkamızdaki ikinci araçtan da iki kişi indi. Bu korumalar… yine peşimizdelerdi.
Restorandan içeri girmek üzereyken durdum, arkama dönüp onlara baktım. İçimi bir rahatsızlık kapladı; sanki her adımımızda izleniyorduk. İnsanların içinde böyle dolaşmak, normal bir kahvaltı bile yapamamak… istemiyordum bunu. Özellikle böyle güzel bir günde.
Boran fark etti hemen. Başını çevirip bana baktı, kaşları hafifçe kalktı.
“Bir şey mi oldu?”
“Hayır,” dedim çabucak, gülümsemeye çalışarak. Ama yalan söylüyordum; rahatsız oluyordum onlardan.
Boran arkamdaki korumalara döndü, kısa b
