Kaan burnunu silip sakin kalmak için nefes aldı. Doğrulup karşısında ki öfkeli adama baktı.
-Bunun bir açıklaması var mı?
Sesi sabırsız çıksa da yumruğunu sıkıp cevap bekledi. Sinan ise hala hıncını almış değildi. Bunu daha başlangıç olarak gördüğü için yakasını tutup kendine çekti.
-Aramızdan çekil yoksa yüzünü dağıtırım.
Kaan yakasını tutmuş bağıran adama çok bile dayanmıştı. Ellerini tutup sertçe uzaklaştırdı.
-Benim sabrımız zorlama, derdin neyse düzgünce anlat.
Bu sırada Meltem de gelmişti. Arabasından indiği gibi Kaan'a doğru koşturdu. Yüzünü gördüğü için "İyi misin?"dedi. Burnu kanıyordu ve kızarmaya başlamıştı. Telaşla elini değdirdiğinde Kaan "İyiyim sıkıntı yok." dedi. Bu sırada gözü ikisini izleyen adamdaydı.
Sinan olanları izlerken kabul edemiyordu. Sevdiği kız başkasına
