içeriye girdiğimde üzerimdeki şaşkınlıgı atıp soğuk bir şekilde ilerledim .
afran önden geçti onu takip ettim oturma odasına geçmek yerine yukarıya çıktı.
yukarda yanyana ve karşılıklı odalar vardı ilk odaya girdi başıyla işaret verip beni içeri aldı kocaman bir çalışma odasıydı burası kendi sandalyesine oturdu beni de karşısına koltuğa oturttu gözlerinde öfke ve nefret vardı birbirimizi tanımıyorduk hiçbir yerde karşılaşmamıştık bu nefret bu öfke neyin sebebiydi bilmiyorum Evet tanışmadan görüşmeden sevmeden evlenmiştik ama kişi ve insan olarak birbirimize saygı göstermeyi hak ediyorduk benim düşüncem buydu afran açık bir şekilde bana Öfkesini gösterdi nefretini kustu yüzüme bakıp
"Hoş geldin cehennemine "
dedi yüzümde mimiğin kıpırdamadığını biliyordum ona sadece öylece baktım Oysa
