"Serkan, dayak yemek için bu kadar hevesli olmanı anlamıyorum."
Serkan Yaren'in ona doğru attığı yastığı havada yakalayarak, arkasına doğru yaslandı. Yastığı atabilmek için gerinerek koltuğun diğer ucuna gitmişti.
Yaren Zahide Hanım'ın davetine icabet etmek zorundaydı ama, Serkan'ın evinde kaldığını bilmesi bu durumu zorlaştırıyordu.
Aldığı onca söze rağmen, Serkan'ın söylemiş olması fazlasıyla sinirlenmesine yetmişti.
Üstelik Zahide Hanım ona sana Kızım derken mutlu oluyorum demişti.
Yaren Serkan'a kaçamak bir bakış atıp, ne yaptığını görmek isterken ellerini yastığa dolamış onu izleyen Serkan'la karşılaştı bakışları.
"Ne diye izliyorsun beni?"
"Seni izlemiyorum"
"Ne demek seni izlemiyorum, bak Serkan asfalta dökülmüş zift gibi yapıştırmışsın bakışlarını üzerime. İzlemiyorum diyor
