Yaren, karşısında ki adama baktığında, kendinden başka kimseyi gözü görmediği için öfkelendi. Geçmişimi silip atayım derken, geleceğini mahrum etmişti kendinden. Serkan'ın kalbinin üzerinde tuttuğu elini parmaklarıyla çepeçevre sararak, Serkan'a yaklaştı. Başını kaldırıp kendisinden uzun olan adamın mavilerinde oyalandı kısa bir müddet.
Serkan'ın cevap beklediğinin farkındaydı, her daim gülen Serkan, şimdi dokunsan ağlayacaktı. Kalbi çırpınmaktan, aşk dilenmekten yorulmuştu.
Yaren Serkan'ın elini kendi elleriyle birlikte onun kalbinin üzerine koydu.
"Anlatacaklarıma hazır mı kalbin? Sana tüm kapılarımı açmaya geldim, yüreğimde istediğin yere yerleş, tıka basa Aşkınla doldur diye seni almaya, sana geldim."
Serkan, bir anlık öfkeyle söylediklerinin pişmanlığını, çimen gözüne bakarken his
