"Gitmez dediğim, ilk giden sakın sen olmayasın."
(Taşkın- ciğerim yanıyor)
"Anneciğim, baban bizi terk etti."
Ellerini karnından çekmeden bir müddet daha sevgiyle sarmaladı bebeğini.
Gözlerinden akan bir damla yaş, tam bebeğinin olduğu yere damlarken, bundan sonra akan her bir gözyaşıyla, sevgisini harmanlayıp bebeğini büyütecekti Yaren.
Üzerindeki gelinliğinden, düğünün yapılacağı mekana kadar her şeyi en ince ayrıntısına kadar düşünmüş, Serkan'ın beğenisine sunmuştu.
Şimdi bebeğiyle kalakalmıştı tek başına, bu yalnızlık tek kişilikti, bu terk ediliş ona yabancı değildi belki ama, bu Erdem'in terk ettiğinde hissettiklerinin yanına yaklaşmıyordu bile.
Serkan ona dokunduğunda değil Erdem, dünyada olduğu aklına gelmiyordu.
Nasıl kıyaslanabilirdi ki?
Abisine sabah söyledikleri aklına
