Eylül, abisinin Yaren’e neden tutulduğunu şimdi çok daha iyi anlıyordu.
Kendisine olan özgüveni, sıradanlıktan uzak sergilediği tavırları, kararlı dik duruşu, merhamet ve sevgi dolu kalbi, bulunmaz Hint kumaşı haline getiriyordu onu.
Serkan duyduklarının ardından sessizce uzaklaşmıştı bahçedeki köşesinden. Eylül ve Yaren kaldığı yerden devam ediyordu muhabbetlerine.
“İkinci hayalin ne Eylül?”
Eylül, oturduğu yerde yaslanırken tek kaşını kaldırıp, derin bir soluk verdi gökyüzüne.
“İkinci hayalim, belki polis olmaktan daha uzak bir hayal, adı üzerinde hayal.”
Son kelimelerini bastıra bastıra söylerken, sanki acısına tuz basar gibi suratından belli oluyordu ıstırabı.
Yaren, sigara paketini Eylül’e uzatırken, aklından geçirdiklerinin doğruluğunu tasdik ediyor gibiydi.
Eylül paketin içi
