Günler geçtikçe bu konakta yaşamak çok zorluyordu beni. Narin okul için Ankara'ya gitmiş ve, konakta tek sohbet ettiğim kişiyi de kaybetmiştim. Neredeyse bütün günümü ya odada, yada kızların yanında geçiriyordum. Kızların üçü artık okula gidiyordu. Berivan daha iki yaşında ve ablası Berna ise üç bucuk yaşındaydı. Annemle konuşmuş ve kızlara yardım edecek birisini bulmuştu. Kezban abla kırk yaşlarında ve çok tatlı biriydi. Hiç çocuğu olmamış kocasıda geçen sene kanserden ölmüş. Çocukları çok seviyordu, daha geldiği gün anlamıştım çok iyi biri olduğunu. Kocası ölünce tek kalmış ve annem anlatınca hemen kabul etmiş. Paraya ihtiyacım yok ama çocuk sesine ihtiyacım var demiş. Konakta da maşallah çocuk sesinden çok bir şey yoktu.
Miran olmadığı zamanlar özellikle odadan çıkmıyorum ki hamile old
