Çalmıştı. Önemsemeden, umursamadan, Eflin'in seveceği adama vereceği ilk öpücüğünü onunmuşcasına alıp, arkasını dönüp gitmişti. Bundan sonra belki de hayallerini, hayatını çalacaktı. Babası nasıl bir bela sarmıştı başına böyle!
Bu kadarı da fazlaydı işte. Hem de çok fazla! Kimse ona izinsiz dokunamazdı. Kapı girişine bıraktığı çantasına doğru hızlıca ilerleyip İçerisinden aldığı telefonuyla hızlıca babasını aradı.
Telefon çok geçmeden açıldığında Eflin nefes dahi almadan hararetle konuşmaya başladı.
"O adamı benim başımdan al. Nasıl alırsın bilmiyorum ama al baba. Her şeye saygı duydum ama buna duymuyorum. Duymayacağım. Benim hayatımla kumar oynayamazsın."
"Kızım..."
"Bana kızım deme! Evime hırsız gibi girip beni tehdit etti. Yani beni gerçekten bu mafyaya mı layık gördün? Nasıl b
