Şiş karnımı tutarak evde gezinirken, belime ve karnıma giren sancılardan dolayı sızlanıp duruyordum.
“Ayşen!” diye hizmetçinin ismini seslenirken, kız koşar adımlarla odaya girdi.
“Aslı hanım?” şaşkın ve bir o kadarda endişeli bana bakarken yutkundum.
“Bana su getirir misin? Sancılarım var.” derken sürekli nefesler alıp vermekle yetiniyordum.
“Kızım neden böyle yapıyorsun ama? Daha iki haftan var…” karnıma doğru söylenirken, Ayşen elinde bir bardak su ile geldi.
“Kalkmama yardım et…” diye sızlanırken sessizce bana yaklaştı.
Kolumdan tutup ayağa kaldırdığında bie kaö tur atmaya karar verdim.
Geçtiğimiz haftada böyle sancılandığım için panikle hastaneye koşuşturmuştuk fakat yalancı sancılar olduğunu öğrenmiştim.
Şimdide yine o anlardan bir tanesi diye düşünürken sancılarım bu def
