HELİN:
Palm Beach’te günler birbirinin aynısı olarak akıyordu. Midemin bulantısı o kadar artmıştı ki bazı günleri sadece krakerle geçiriyordum. Banyoya kapandığım dakikalar Gökhan endişeyle kapıda dolanıyordu. Bu tavır beni bunaltıyordu bazen hayatımdaki erkeğin yerini almaya çalışıyormuş gibi hissediyordum. Bu da babamın emriydi kesin.
Sabah kalmış okula gitmek için hazırlanmıştım. Çantamı takıp aşağı indiğimde, Gökhan salonda koltuğa kaykılmış zap yapıyordu. Beni görünce toparlandı, ‘Çıkıyor muyuz?’ dedi,
Kafamı salladım.
Yan yana arabaya oturduk. Arabanın camından palmiye ağaçları sel gibi akarken Gökhan,’Geleli neredeyse bir ay olacak hiçbir yere gitmedin, denize bile girmedin. Kendini ne zamana kadar gömeceksin Helin?’
Başımı çevirdim: ‘Kendimi gömmüyorum. Okula gidiyorum işte d
