Kanatlarım yok belki ama senin varlığının verdiği mutluluk ile göklerde uçuyorum.
__________________?
"Hadi bee!.. Yok artık!"
Arkamı dönüp endişeli ve utangaç bakışlarım tezgahı delerken yakalanmanın utancı içinde kalp atış hızım tavan yapmıştı.
"Yavuz bizi yalnız bırak. Sonra konuşuruz."
Aniden belime dolanan Ali'nin kollarının ardından vücudunu bedenime yaslayarak bana sarılırken Ali'nin Yavuz'un gözleri önünde bama sarılmasını atlatamadan sağ yanağımdan Ali tarafından defalarca öpülürken yüzümün domates gibi kıpkırmızı olduğuna yemin edebilirdim.
"Biraz daha sizi böyle görmeye devam edersem anlık gelen kalp krizinden bu genç yaşımda ölüp gideceğim."
Uzaklaşan adım seslerinden Yavuz'un gittiğini anlayıp ellerim Ali'nin kolları arasında çıkmak için kollarını açmaya çalışırken ben
