18. bölüm
1091 Kelimeler
İçimde tarifsiz bir huzur vardı. Onun kokusu, varlığı… sanki beni tamamlıyordu. Ne ara bu kadar bağlandım bilmiyorum ama yıllardır kaybolan bir parçayı bulmuş gibiydim. Tıpkı bir yapboz gibi, nihayet tamamlanmıştım.
Derin bir nefes alarak arabada yayılan o huzur veren, mistik kokusunu içime çektim. Benim bu nefesime karşılık yüzünü bana çevirdi.
" İyi misin, güzelim? " dedi endişeyle gözlerimin içine bakarak.
Ayağımı dizimin altına katlayıp yönümü ona döndüm. Ellerimi göğsümde bağlayıp koltuğa yaslandım, hafif bir tebessümle yüzüne baktım.
" İyiyim, sadece yorgunum. " dedim, dudaklarımı büzerek.
Yüzündeki endişe yerini şefkatli bir tebessüme bıraktı. Gözleri yavaşça yüzümde gezinip büzdüğüm dudaklarımda takılı kaldı. Derin bir nefes alarak yeniden önüne döndü.
"Çok masum ve ürkek… Emir, sakin ol, korkutma kızı." diye kendi kendine mırıldandı ama tam duyamadım.
— Hm? Bir şey mi dedin?
— Yok, güzelim. yok bir şey.
Başımı sallayıp yeniden koltuğa yaslandım. Yorgunluk ve arabanın huzur veren kokusu beni yavaşça uykunun kollarına çekiyordu. Gözlerimin kapanmasına mani olamıyordum. Emir de fark etmiş olacak ki, yumuşak sesiyle fısıldadı:
"Uyu yavrum… daha yolumuz var."
Başımı hafifçe sallayarak onu onayladım ve artık uykuma direnmeyip kendimi serbest bıraktım.
Yüzümde dolaşan hafif dokunuşlarla gözlerimi araladım. Sağa sola bakınınca evimin bir arka sokağında olduğumuzu fark ettim. Esneyerek Emir’e döndüm.
"Gelmişiz… " dedim saate göz atarken. Yaklaşık iki saattir uyuyor muydum ben?
Şaşkınlıkla, " Emir… neden beni uyandırmadın? Geç oldu. "dedim.
Elinin tersiyle yanağımı okşadı, bana doğru biraz daha yaklaştı.
" Kıyamadım güzelim… elimde değil. dedi," ardından parmaklarıyla çenemi kavrayıp dudaklarıma küçük bir buse bıraktı.
Ani öpücüğüyle neye uğradığımı şaşırdım, gözlerim kocaman açıldı. Dudaklarımda hissettiğim sıcaklığı tarif etmek zordu. Daha tepki vermeme fırsat bırakmadan dudaklarımı yeniden yakaladı. İlk başta masum başlayan öpücük, hızla derinleşip ateşe dönüştü.
Kalbim göğsümden çıkacakmış gibi çarpıyordu. Nefesim kesildiğinde bile geri çekilmedim. O an bedenim, aklım ve kalbim tek bir noktada birleşmiş gibiydi: onda.
Parmak uçlarım istemsizce gömleğinin yakasına tutundu. O da elimden yakalayıp avucunun içine hapsetti, sanki bırakmak istemiyordu. Dudaklarımdaki baskısı daha da sertleşti, dudaklarımın kıvrımlarını inatla keşfederken dişleri dudaklarımı nazikçe ısırdı. İçimden derin bir inilti koptu.
Başımı koltuğun yaslığına doğru bastırırken dudaklarıyla tüm sabrımı tüketiyordu. Dilini dudaklarımın arasına usulca zorladığında, çoktan teslim olmuş bir halde karşılık verdim. Tatlı bir fırtına gibi bedenimde dolaşan hisler kasıklarıma kadar inmiş, nefesimi kontrol edemez hale getirmişti.
Her öpücük biraz daha cesur, biraz daha tutkulu hale geliyordu. Elleri yanağımdan boynuma kayıp tenime dokunduğunda, kalbim yerinden çıkacak gibi atıyordu. Dudaklarımdan boynuma süzülen nefesleri tenimi yakıyor, tüm bedenim şehvetle ürperiyordu.
Artık ne zaman duracağımızı bilmiyordum. Tek bildiğim şey, o an bütün dünyamın daracık bir arabaya sığdığıydı. İçimdeki boşluk dolmuştu; ama aynı zamanda tarifsiz bir arzu açığa çıkmıştı.
Dudaklarım hâlâ onun dudaklarındayken, kalbim göğsümü parçalayacak kadar hızlı atıyordu. İçimdeki arzu büyüyor, bedenimin her köşesine yayılıyordu. Emir’in dudaklarından boynuma süzülen nefesleri tenimi yakarken, başımı geriye yaslamaktan kendimi alamadım.
Parmak uçları boynumun kıvrımlarını dolaştı, sonra usulca saçlarımın arasına gömüldü. Dudakları boynuma değdiğinde istemsiz bir inilti döküldü dudaklarımdan. İçimdeki kelebekler kanat çırpmayı bırakmış, yerini ateş gibi yakan bir boşluğa bırakmıştı.
Tam kendimi tamamen akışa bırakmışken, Emir dudaklarını geri çekti. Derin bir nefes aldı, alnını benim alnıma yasladı. Nefesi sıcak, sesi ise kısık ve titrek bir haldeydi.
"Güzelim… beni sınama. Kontrolümü kaybetmek istemiyorum."
Söyledikleri dudaklarımda hâlâ onun tadı varken beynimde yankılandı. Neden bilmiyorum ama içimde hem bir hayal kırıklığı hem de tarifsiz bir rahatlama oluştu.
'Emir… "dedim kısık bir sesle, gözlerimden kaçmaya çalışırken. Kalbim deli gibi çarpıyor, dudaklarımda onun öpücüklerinin sıcaklığı yanıyordu.
O ise çenemi parmaklarının arasına alıp yüzümü kendine çevirdi. Gözleri karanlık ama aynı zamanda şefkatle doluydu.
"Ben seni istiyorum, Buse… Ama sana zarar vermekten, acele etmekten korkuyorum. Sen benim en değerlimsin."
Bu sözlerle içimdeki karmaşa daha da büyüdü. Tutku ve huzur, arzu ve korku birbirine karışıyordu. Onun dudaklarına yeniden dokunmak istiyordum ama aynı zamanda kalbim, bana onunla daha büyük bir uçurumun eşiğinde olduğumu fısıldıyordu.
Emir’in alnı hâlâ alnıma yaslıydı. Nefesi kesik kesikti, gözleri ise arzuyla karışık bir sabırla yanıyordu. Dudaklarını benden uzak tutmak için kendisiyle savaştığını hissedebiliyordum.
"Buse… seni kollarımda böyle hissetmek, bütün benliğimi ele geçiriyor. Ama… kendimi zor tutuyorum. "dedi kısık bir sesle.
O an kalbim bir anlığına duracak gibi oldu. Onun gözlerinde gördüğüm arzu kadar, beni incitmekten korkan o titrek bakışı da aynı derecede içimi ısıttı.
Elimi nazikçe onun elinin üzerine koydum.
"İşte bu yüzden sana güveniyorum, Emir."
dedim fısıltıyla. Dudaklarımdan çıkan kelimeler bir teşekkür gibi süzüldü.
Gözlerimi kapatıp derin bir nefes aldım. İçimdeki karmaşa, onun bu sözleriyle biraz olsun dinginleşmişti. Şehvetin sıcaklığı hâlâ içimde yanıyordu ama bir o kadar da huzurluydum.
Emir gözlerimi izlerken başını geriye yasladı, derin bir nefes aldı. Dudaklarının kenarında zoraki bir tebessüm belirdi.
"Senin için değerli olan hiçbir şeye acele etmem, güzelim."
Sözleri, kalbimin en derinine dokundu. Gözlerim istemsizce parladı, dudaklarımda minnet dolu bir gülümseme belirdi.
Arabanın içinde birkaç saniye sessizlik oldu. Sonra motoru yeniden çalıştırdı ve arabayı evimin önüne doğru sürdü.
Kısa bir süre sonra sokağın köşesinde durdu. Gözlerimi ona çevirdim, kalbim hâlâ hızlı atıyordu.
" İyi akşamlar, Emir. Her şey için… teşekkür ederim. " dedim hafifçe başımı eğerek.
Elimi tuttu, parmaklarımın arasına sıkıca hapsetti.
" İyi akşamlar güzelim… uyu, dinlen. Yarın yine buradayım."
Elimi usulca bıraktı. Arabanın kapısını açıp dışarı çıktım. Eve doğru yürürken hâlâ dudaklarımda onun sıcaklığını, kulaklarımda ise o güven veren sesini hissediyordum. İçimdeki huzur, karıştığı şehvetle bambaşka bir tat bırakmıştı.
Eve adımımı atar atmaz, içimde tarifsiz bir huzur vardı. Dudaklarımda istemsiz bir gülümseme, kalbimdeyse hafif ama tatlı bir çarpıntı… Artık Emir konusunda daha emin hissediyordum. Onunla yaşadığımız o an, sadece tutku değildi; arkasında güven, şefkat ve sahiplenme vardı. Bu düşünce içimi sıcacık yapıyordu.
Ayakkabılarımı çıkarıp salona geçtiğimde annem mutfakta telaşla bir şeyler hazırlıyordu. Beni görünce başını kaldırıp gülümsedi.
"Hoş geldin kızım. Acıkmışsındır, hemen sofrayı kuruyorum."
" Hoş bulduk anneciğim, ben de yardım ederim."diyerek yanına geçtim.
Birlikte yemek hazırlarken aramızda tatlı sohbetler başladı. Gün içinde yaşadığım şeylerden bahsettim; okuldaki yoğunluktan, Ayça ve Kerem’le olan küçük muhabbetlerden, biraz da yorgunluğumdan… Ama Emir’den bahsetmedim. O, kalbimin en özel köşesindeydi ve şu an sadece bana aitti.
Annem gözlerime dikkatlice bakıp,
" Bugün çok huzurlu görünüyorsun. İyi ki varsın, kızım."dedi.
Sözleri yüreğime dokundu. İçimden “Evet, çok iyiyim çünkü artık kalbim biraz daha emin.” diye geçirdim ama bunu dile getirmedim. Sadece gülümseyerek başımı salladım.
Yemekten sonra sofrayı birlikte topladık. Yorgunluk yavaş yavaş bedenime çökmüştü.
" Anneciğim, ben biraz odama geçip dinleneceğim. "dedim.
"Tamam kızım, iyi dinlen".
Odama geçtiğimde kendimi yatağa bıraktım. İçimde hâlâ Emir’in dokunuşları, gözlerindeki o şefkatli bakış yankılanıyordu. Gözlerim kapanmaya başlamışken telefonum titredi.
Ekranda Emir’in adı parlıyordu. Mesajını açtım:
“İyi geceler güzelim… Gözlerini kapat, ben yanındaymışım gibi düşün. Seninle birlikteyim. Tatlı rüyalar.”
Kalbim bir kez daha sıcacık oldu. Dudaklarımdan istemsiz bir tebessüm süzüldü. Telefonu göğsüme bastırıp gözlerimi kapattım. Bu kez huzurla uykuya dalıyordum.
- Yazar
