Uzun zamandır böyle rahat uyuduğumu hatırlamıyorum. Alkolün etkisi epey fazlaydı, sızmak için çok fazla zaman harcamam gerekmedi. Zihnim biraz da olsa bulanık, gözlerim kapalıyken dün geceyi biraz olsun anımsamaya çalıştım ama yüzümü gülümseten bulanık anılardan öteye geçemedim. En son eve geldiğimi anımsadığımda biraz olsun arkası gelmeyi başardı. Tam o anda gözlerim birden fal taşı gibi açıldı. Alparslan! Buraya geldi, dün gece herkes gittikten sonra gelmiş ve benimle birlikte bu evde kalmıştı. Bunu hatırlar hatırlamaz yatağın yan tarafına baktım. Üzerinde yatıldığı belli olan bir yastık ve ayaklı askılıkta duran ceketi onun hala burada olduğunu anlamama sebep oldu. Benimle konuşmak için gelmişti ancak benim kafamız güzelliğinden dolayı bunu yapmamıştı belli ki. Dün yaşananları düşünecek
