Keyifli okumalar dilerim🥰🥰
Yağız bana benimle gel diyordu ama Karanla yüzleşmeden gitmek istemiyordum.
" Karan'a hesap sormadan gidemem." dedim ona çok öfkeliydim ve mutlaka yüzüne tükürmem gerekiyordu.
" Emin misin? Üzülmeni istemiyorum." dedi Yağız.
" Eminim bunu yapmazsam hayatım boyunca hep bir soru işareti olacak kafamda." dedim yutkunarak. Herşeyin bu denli canımı acıtması normal miydi? Canımın bu kadar yanması normal miydi?
Karan'ın beni hiç sevmemiş olmasını nasıl kabullenecektim? Anılar geldi aklıma, ilk eve gittiğimizde canım pizza istediğinde çeşit çeşit hepsinden söylemesi, beni kıyafetim için annesine savunması, babam gibi hissetmiştim sevgisi şefkati çok farklıydı. İlk öpüşmemiz, ilk sarılmamız. Ben çiğköfteyi çok seviyorum diye çiğköfteci dükkanı satın alması, luna
