Ayaz'la her geçen gün biraz daha yol almış gibiyim. Her fırsatta öpüyor ve artık karşılık verebiliyorum. Tabi bir de sürekli öğretmen edasın da bir şeyler öğretmeye çalışıyor. Söylediği şeylerin hepsini de tabiki de yapmıyorum. Daha doğrusu yapamıyorum.
İlk öptüğü sabah önce karşılık verememiş donmuş gibi kalmıştım.
"Asmin sadece kendini duygularına bırak, ben seni yönlendiririm. Lütfen böyle tepkisiz kalma. İstemiyorsan bile bir tepki ver ki ben anlayım" demişti. İstemiyor değildim ama gerçekten nasıl karşılık vermem gerektiğini bilmiyordum. Tabi o zaman bilmiyordum, şimdi ise anın da Ayaz'a karşılık veriyorum. Sanırım ben bu öpüşme işini sevdim, hatta biraz fazla sevmiş olabilirim.
Bir aydır İstanbul'da yız ve artık geri dönme vakti gelmişti. Otelden eşyalarımı toplarken şaşırmıştım
