İsmail bey yani Çağdaş'ın babası beni eve getirdi. Yani Çağdaş beyin evine getirdi. Yanımda kalmak için ısrar etse de ona iyi olduğumu ve sadece yatıp dinlenmek istediğimi söyledim. İsmail bey söylediklerime bozulsa da mecburen onu göndermek zorundaydım.
Tamam oğlu için endişe eden bir babaydı, ama benim babam olmadığı için yanında her hangi pot kırmam muhtemel bir durum olduğundan, gitmesi gerekiyordu. Zaten kapıdan girer girmez, Zehra abla "Geçmiş olsun Çağdaş bey! Bizi korkuttunuz ."demesiyle kadına ,
" Merak etme Zehra abla!!"dedim ve kadın yüzüme şaşkın şaşkın bakmaya başladı. Durumu kurtarmak için saniyesinde,
" Şey! Yani! Teşekkür ederim Zehra hanım, ben odama çıkacağım. Sizde bana bir bardak su getirin." dedim ,emir veren gıcık tonda,' aynı Çağdaş öküzü gibi'
