Leyla ve Ardin, köyde geçirdikleri huzurlu birkaç günün ardından, tekrar köy halkının ihtiyaçlarıyla ilgilenmeye başladılar. Ancak kısa süre sonra Leyla, etrafında garip olaylar döndüğünü hissetmeye başladı. Başlarda bu küçük ayrıntılara dikkat etmedi; fakat bazı geceler rüzgar hafifçe esip ormanın içinde yankılanırken, sanki ağaçların arasından biri onu izliyormuş gibi hissediyordu. Birkaç defa gecenin içinde yalnızken, gölgelerin arasında bir figürün anlık olarak belirdiğini gördü, fakat ardından kayboluyordu.
Bir sabah, Leyla köyün dışında kısa bir yürüyüş yaparken yoluna bırakılmış eski bir mektup buldu. Mektupta yalnızca tek bir cümle yazılıydı: *“Geçmiş, bazen daha yakınındadır.”* Leyla, mektubu okuduğunda içini belirsiz bir endişe kapladı. Bu sözlerin anlamını çözemedi; ama içinde
