Maral’dan,
Gözlerime bire ton yük binmiş gibi açmakta zorlanırken yüzümde dolanan parmaklarla huzursuz oldum. Beni böyle sevecek Allah’ın kulu yoktu konakta. Kendimi zorlayıp bir inilti çıkarmaya çalışırken burnuma is kokusu doldu.
Yaktığım odadan hala çıkmamış mıydım acaba.
Oksijen yetersiz geldiğinde kesik kesik öksürmeye başladım.
“Abla! Abla kendine gel ne olursun. Ablaa.. beni duyuyor musun?”
Duyduğum ses kardeşim Delal’in sesi çıkınca burnumun direği sızladı. Ağlayasım gelmişti sanki ama kapalı gözlerim sadece yanıyordu.
Dudaklarımı aralayıp ona bir cevap vermek isterken ağzımın kuruluğundan canım yandı.
“Abla beni duyuyorsun değil mi?”
Başımı sallamaya çalışırken babamın yanıma gelmesine nasıl izin verdiğini düşündüm. Her gün bağ bahçede çalışmaya yollar normalde. Be
