Lidya Alper
Kerim'le ailesinin evinden çok üzgün bir şekilde ayrıldım. Arabaya binip, eve doğru yola çıktık.
Kerim bir ara sinirlendi ve direksiyona çok sert vurdu. Onun bu hareketi karşısında çok korktum. Kerim'i hiç bu kadar sinirli görmedim. Cidden şuan ondan korkuyorum kıp kırmızı oldu.
Ben sessizce ağlamaya devam ettim. Bana dönüp, bağırarak konuştu;
"Lidya, ağlamayacaksın. Sakın ağlama, ağladığını görmek istemiyorum. Annemin tavrı yüzünden özellikle ağlamanı istemiyorum."
"Kerim, ben sana dedim kabul etmez dedim. Annen, bizi kabul etmeyecek, bizden olmayacak."
"Sus Lidya. Kimse umrumda bile değil. Sen benim karımsın lan, benim karım. Sana dedim; annemin ne dediği pek umrumda olmayacak dedim. Ben yanına saygıdan gidip söyledim. Ama kendisi farklı olmasını istedi. Olsun canı sa
