Lidya Alper
Karakoldan ayrılıp evimize doğru gittiğimiz o yol, hayatımın en hafif yolculuğuydu. Pencereden süzülen Bingöl’ün sert rüzgarı bile artık tenimi üşütmüyor, aksine içimdeki o özgürlük ateşini dışarı vuruyordu.. Kerim, elimi tutup gözlerimin içine derinden baktı.
Aylar önce büyük korkuyla geldiğim yerde, artık gerçekten özgürdüm. Hatta korunmam için anlaşmalı evlilik yaptığım, "uzaylı" dediğim adamla evliliğim gerçek olmuş ve onun olmuştum. İçimde çok tarifsiz huzur ve mutluluk var.
Eve gelip, içeriye girdiğimizde, kapıyı arkamızdan kapatan Kerim’in omuzlarındaki o ağır yükün nihayet bittiğini gördüm. Kerim beni belimden kavrayıp kendine çekti, alnını alnıma yasladı.
"Duyuyor musun Lidya? Sessizliği duyuyor musun? Artık ne arkanda bir gölge var ne de uykularını bölecek bir k
