Huzur denilen şey ne kadar da güzeldi değil mi? İnsanın içi yumuşacık oluyordu, içimizi karşı konulamaz bir sevgiyle dolduruyordu huzur. Her daim ailemle huzurlu olmuştum fakat Selim ile oluşturduğumuz minik ailemizde hissettiğim huzurun tadı bambaşkaydı.
Kendime ait evin hanımı olmak çok güzeldi. Selim' e eş, kızımız Çiçek' e anne olmak mükemmel bir şeydi.
Anneydim ben. Anne olmuştum. Üç yaşındaki kızımın annesiydim.
Kendi annem bazen konu buralara geldiğinde hep anne olunca anlarsın derdi. Seni anlamak için anne olmama gerek yok desemde varmış. Anne olmaya gerek varmış. Son üç yıldır annemi bir anne olarak konu ne olursa olsun çok daha iyi anlayabiliyordum.
Annelik bunu gerektiriyordu belki de.
Gözlerimi aralamış ancak gözlerimin önüne serilen manzara ile sesimi çıkarmayıp onları
