Kendimi çok yorgun hissediyordum. Kolumu kaldırabilecek gücümün olup olmadığını bile bilmiyorum. Gözlerimi zorlukla açtım. Gözlerim duvardaki saate kaydı. Birazdan pastaneyi açmaya gidecektik. Ama bende o güç var mıydı? Orası muamma.
Kapımın tıklatılıp açılmasıyla aycan içeri girdi. Yüzümü inceledikten sonra endişeyle sordu. "Yağmur, neyin var güzelim. Yüzün bembeyaz olmuş"
Hızlı adumlarla yatağıma kadar geldi ve ellerini alnıma bastırdı. "Kızım sen yanıyorsun" dedi endişeyle.
"Hadi gel bir soğuk duş al"
"Vücudumu öhöhö hareket ettirecek halim yok" dedim öksürüklerimin arasından. Her öksürdüğümde boğazım tahriş olmuş gibiydi, yanıyordu.
"Tamam güzelim hadi kalk, ben seni yıkarım" diyerek beni yataktan çıkardı. "Üşüyorum, duş almak istemiyorum" dedim itiraz ederek fakat beni dinlemedi.
