Zil sesini duyduğumda henüz ağzıma aldığım lokmayı hemen yuttum ve mutağımda her zaman oturduğum sandalyemden hızla kalktım. Kimseyi beklemiyordum. Deniz olabilir mi diye düşünürken kapıyı açmış bulundum.
Onu karşımda görünce şok oldum. "kapının gözünden baktın mı?" diye soran Serhan, şaşkın şaşkın bakan bendim. "bende öyle tahmin etmiştim sevdam, yapma şunu.. bu evde saldırıya uğradığınızı unutma!" dediğinde, hiçbir şeyi düşünmeden hala kapının dışında öylece dikilen Serhan'ı, ceketinin yakasından tuttuğum gibi içeri çektim ve hızla ileri ittiğim kapı kendi kendine kapanırken, tüm özlemimle onun boynuna atladım.
Çok ama çok özlemiştim onu. Biraz çekinerekte olsa sonunda oda bana sarıldı. Onu gördüğüm için çok mutluydum ama aklıma bir anda savaş açan düşüncelerle hemen aşkımı bırakıp
