1 ay sonra
Beria'dan
Gez, göz, apaçık derken konsantrasyonu mu tam sağlamış hedefime kilitlenmiştim. Silahı ateşlediğim de kendimden emindim. Silah kullanmayı rahmetli babamdan öğrenmiştim. Silah kullanmayı unutmadığım gibi epey ilerletmiştim. Dövüşmeyi de öğreniyorum ama bana kendimi korumanın en kolay yolu gerekli, oda silah. Bundan sonra kimseye acımayacaktım, karşıma abim bile çıksa vuracaktım. Kendimi herkesten koruma görevi bendeydi. Bedenen ve ruhen artık özgürüm. Kimseye bir borcum yok, onların bana var.
"Tebrikler hanımım, bugüne kadar en iyi atışınızı yaptınız" burukça tebessüm ettim. Nokta atışı olmasa da bir insanı can yerinden vurabilecek noktadayım.
"Ben hedefi vurdum ama sende Gökalp'i kalbinden vurmuşa benziyorsun" dedim Elizan'ın dikkatini çekmek için. Kendine olan ö
