Gözlerimi açtığımda beni karşılayan beyaz tavana gözlerimi kısarak baktım. Ne oluyordu, neredeydim ben?
Ayağa kalkamadığımı fark ettiğimde göreceğim şeyden korkarak bedenime baktım. Dudaklarımda beliren acı tebessüm korktuğum şeyin gerçekleştiğini haber veriyordu bana.
Deli gömleği giydirmişlerdi yine.
Yine ve yine.
Kısık sesli bir kahkaha attım ve etrafa bakmaya başladım.
Ayna bile yoktu etrafta. Her şey benden en az bir metre uzaktaydı.
Daha fazla bakmak istemeyerek gözlerimi kapattım. Baktıkça canım acıyordu, baktıkça kendime ve herkese zarar vermek istiyordum. Kriz anım geçmemişti muhtemelen, her an yeniden başlama ihtimali vardı.
Kapının tıklatılmasıyla gözlerimi kapattım. Kimseyle konuşamazdım, ölü taklidi yapabilirdim ve böylece odama gelen ayılar buradan defolup gidebi
