/Kaktüs 2 - Bölüm 38/
"Anneciğim, kapıya bakar mısın?" "Utku piçi baksın." "Eser, kapı." "Anne, müsait değilim. Baksana şu hâlime." "Bir kere daha söylemeyeceğim, oğlum. Hadi." Utku piçinin kafasına bir tane geçirip söylene söylene kapıyı açmaya gittim. Kapıyı açtığımda gördüğüm insan kapıyı şaşkınlıkla suratına kapatmama sebep olmuştu. "Yine mi hayal görüyorum amına koyayım." Kapıyı tekrar açtığımda tekrardan onu görünce sırıttım. "Hayret, bu sefer kapıdan girdin." "Ne?" Gözlerimi devirip kapıyı kapattım ve odama gittim. Habire onu görüyordum, kimse onu görmüyordu. Mala bağlamıştım özlemden. Kapım bir anda açılınca hiç istifimi bozmadan ve kafamı oraya çevirmeden orta parmağımı gösterdim. Kimseyle konuşacak hâlim yoktu. "Sende sike sürülecek akıl yok, aşko. Kız o kadar yolu senin için gelmiş,
- Yazar
