"Biraz konuşalım mı?" Cevabımı beklemeden televizyonu kapatan Ece'ye göz devirip geriye yaslandım. Sonunu bildiğim konuşmalar yapmak çok can sıkıcı olabiliyordu bazen. "Seni dinliyorum." Kahvesinden bir yudum aldı ve elleriyle uğraşmaya başladı. Sırıttım. Söze başlamasını bekledim. Şimdiden batırmıştı. "Ben, lise bitince seninle konuşmadım." "Çünkü umurunda değildim." Gayet soğukkanlı davranıyordum şu an. Önüme sunacağı bahaneleri bile biliyordum, sadece oynamasına izin veriyordum. "Umurumdaydın, hep umurumdaydın. Sadece yanlış yapmıştın, tamam mı? Seni defalarca kez uyarmama rağmen sen gidip Eser gereksiziyle o bir haftayı geçirdin, mutlu olduğunu sandın, bir zavallı gibi davrandın." "Zavallı gibi davranmadım." "Öyleydin." Sakinleşmek için derin bir nefes aldım. En yakın ar

