"Olmaz mı gardaşım, olur elbet. Zati Halil döndüğü için fakir fukaraya sadaha neyim verek diyodum. Ayarlarım bir şeyler götürür veririm."
"Sağolasın abla" eve doğru adım attıklarında, "Sıcah su var mı abla, tozdan eyice yandı sırtım?"
Boynunu büktü Hatice, "Yoh ki gardaşım emme çabucah ocağın altını tutuştururum su gaynayana gadar sofra hazırlayım da garnını duyur sonracıma da çimer, yatarsın."
"Olur abla."
Hatice'nin kurduğu sofraya bağdaş kurup oturdu. Besmele-i Şerifle ilk lokmasını attı ağzına. Ne kadar şükretse azdı. İçtiği çorbanın lezzetinden büyük bir haz aldı. İkinci kaşığını da çorbayla doldurduğunda Hatice de oturdu tam karşısına. Kardeşinin iştahla yemesi hoşuna gitti.
"Eyi acıhmışsın gardaşım." dedi gülerek Hatice.
"Valla öyle oldu abla. Kuru ekmek ve soğandan sonra acay
