Sona yaklaşınca insan hep görmek istediği yüzü görmek, yanında hissetmek istermiş. Kapattı göğe dikili gözlerini sımsıkı. Hayatı, anıları her biri birer birer kısacık gözlerinin önüne düştü. Tam hanesine kavuşacakken vaadesinin buraya kadar olduğunu kabullenmesi öyle acıydı ki. Ne umutlarla yaşamın ucundan kıyısından tutunmaya çabalamıştı üstelik. Boş bir çaba mıydı her şey? Seher'ini düşledi. En son gördüğü gibi mahzundu gözlerinin önüne düşen yüzü. Nasıl özlemişti gül yüzlü sevdiği, nasıl burnunda tütüyordu...
Ahlat ağacının dibinde yan yana oturdukları anlar hatırına düşüverdi. Seher'inin başını göğsüne yaslayışı, bazen de dizlerinde yatmasını özlemle andı. O başını dizlerine koyunca, oyalı yemenisini bile bile başından kaldırırdı Halil. iki kalın saç örgüsü gerdanını örterdi. Usulc
