Selim herşeyi planlamıştı yakalanmamak için. Melisa başını cama yaslamış dışarıyı seyrediyordu onunla konuşmamak için, Selim onun nabzına göre şerbet verecekti.
"Melisa, ne düşünüyorsun böyle kara kara? Bana inanmadığını biliyorum, ama en azından yanımda biraz rahat hissetsen? Tamam, sana karşı ilk başta bir pislik gibi davrandım, ama ben herşeyi düzeltmek istiyorum."
Bunu o kadar yumuşak bir tonda söyledi ki Melisa afalladı, hızla ona döndü. Kaşları soru sorar gibi kalkmıştı.
"Benim de anlamadığım nokta da o zaten Selim. Bir anda değişen ne oldu, neden herşey düzelsin istiyorsun?"
Selim'in ona bakışını görünce gerildi, sanki ona şey gibi bakıyordu, aşık...
Melisa bu düşünceyle irkildi, bu sadece kendisinin uydurmasıydı. Halası bunu istiyordu, ve bu yüzden de Melisa bu düşünceden kor
